Skip to content
Σεπτεμβρίου 21, 2010 / dilated

Lemmy – The Movie

49% motherfucker, 51% son of a bitch.

Αν μέχρι σήμερα είχες απορία γιατί ο Lemmy (δεν μπαίνω σε περισσότερες λεπτομέρειες για το ποιος είναι ο Lemmy) είναι ο πιο σεβαστός άνθρωπος στο χώρο της «σκληρής» μουσικής, δες αυτό το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ και θα καταλάβεις από τα πρώτα λεπτά. Η λέξη κλειδί είναι μία: ειλικρίνια.

Οι δύο κινηματογραφιστές και υπεύθυνοι για την ταινία, ακολούθησαν το Lemmy παντού για 3 χρόνια. Ο ίδιος, όσο η κάμερα «γράφει» δε κρύβεται και δε κρύβει τίποτα. Μιλάει για τα πάντα. Για τη μουσική, για τα ναρκωτικά, για το Jack Daniels, για τον διαβήτη από τον οποίο πάσχει, για τις γυναίκες, για τη μανία του με τα αντικείμενα από τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους, για τον γιο του που βλέπει, για τον γιο του που δε βλέπει, για τους φίλους που έχασε από τα ναρκωτικά, για συμπάθειες,αντιπάθειες, για τον τρόπο που διασκεδάζει, που ντύνεται, που παίζει, που τραγουδάει. Αλλά πάνω από όλα μιλάει με εξαιρετική ειλικρίνια και αυθεντικό Βρετανικό χιούμορ. Δεν τον ενδιαφέρει να κρύψει κάτι. Δεν τον ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων. Όπως είπε ο ίδιος θα συνεχίσει να κάνει αυτό που κάνει για όσο μπορεί. Γιατί «μικρός έκανα όνειρα και τα όνειρα αυτά έγιναν πραγματικότητα» και γιατί «έτσι κι αλλιώς δεν ξέρω να κάνω οτιδήποτε άλλο».

Το ένα μέρος του ντοκιμαντέρ είναι αυτό. Ο Lemmy για τον Lemmy. Το άλλο μισό είναι που μιλάνε οι υπόλοιποι για αυτόν. Συνεργάτες, συγγενείς, μουσικοί άλλων συγκροτημάτων (χρειάζεται ξεχωριστό post για να τους αναφέρω όλους), fans, φίλοι. Ο κοινός παρανομαστής όλων; Σεβασμός! Σε κάποιον που δεν το έπαιξε ποτέ ανώτερος από κανένα, ούτε από τον τελευταίο τεχνικό του road crew του, σε κάποιον που δεν αρνήθηκε ποτέ να μιλήσει σε έναν οπαδό του και εν τέλει σε έναν τύπο που κατάφερε να είναι μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες στη μουσική βιομηχανία και να συνεχίσει να κάνει αυτό που κάνει σα να μην έχει περάσει ούτε μια μέρα από την πρώτη φορά.

Το Lemmy πρέπει να το δεις, για να καταλάβεις και το ποιος είναι τελικά αυτός ο τύπος με τις κρεατοελιές και τις ναζιστικές στολές και γιατί κάποιοι γουστάρουν τη μουσική τους δυνατή και γρήγορη, γουστάρουν να ιδρώνουν στις πρώτες σειρές της εκάστοτε αρένας, γουστάρουν να κοπανιούνται, γουστάρουν το rock n’ roll.

But that’s the way I like it baby, I don’t wanna live forever

Advertisements

2 Σχόλια

Σχολιάστε
  1. teo / Οκτ. 31 2010 8:33 μμ

    που την ειδες την ταινια αν επιτρεπεται ?

    Απο οσο βλεπω δεν την εχει πουθενα!!
    Στο imdb λεει Release Date: 7 December 2010 (UK)

    Θεος ο lemmy απλα ο καλυτερος δεν ηξερα για ταινια καλα καναν ο *πουστης* παιζει ακομα στα live σα ναναι 20αρης!!!!!!!!!

    απλα RESPECT

    • dilated / Νοέ. 1 2010 2:49 μμ

      Το είδα στα πλαίσια του Φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας. Μη περιμένεις να τη δεις στις αίθουσες, ειδικά στην Ελλάδα. Δεν πιστεύω επίσης πως θα κυκλοφορήσει στα Ελληνικά video clubs, οπότε ψάξου στο internet γιατί αξίζει να τη δεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: