Skip to content
Σεπτεμβρίου 23, 2007 / dilated

Sunday

Προσπάθησα τρεις φορές να γράψω ένα post σχετικό με το «Joe Strummer: The Future Is Unwritten» που είδαμε εχθές στα πλαίσια του festival «Νύχτες Πρεμιέρας». Ένας λάθος συνδυασμός πλήκτρων στο keyboard όμως εξαφάνισε το post 3 φορές. Την πρώτη ενώ το είχα ολοκληρώσει, τη δεύτερη στα μισά και την τρίτη καθώς έγραφα την πρώτη παράγραφο. Για κάτι τέτοιες εκνευριστικές περιπτώσεις προσπάθησα να δοκιμάσω το MarsEdit. Δεν κατάφερα να το κάνω να δουλέψει με το blog μου. Ίσως ο γιατρός μπορεί να βοηθήσει σε αυτό. Θα το ψάξω και στο google. Για την ιστορία (αφού έχω ξενερώσει και αρνούμε να ξαναγράψω αναλυτικά για αυτό) το The Future Is Unwritten ήταν ένα πολύ καλό μουσικό ντοκιμαντέρ. Με πλούσιο υλικό αρχείου και δηλώσεις ανθρώπων που έζησαν κοντά στον Strummer, επικεντρώνει περισσότερο στον άνθρωπο και ιδεολόγο, παρά στο μουσικό Strummer. Το μόνο αρνητικό ήταν το γεγονός πως δεν έβγαιναν τα ονόματα και η ιδιότητες όσων μίλαγαν στη ταινία, πράγμα που δε θα σε ενοχλήσει αν τους ξέρεις όλους φατσικά, αλλά το θεωρώ κομματάκι δύσκολο. Εν κατακλείδι καλό είναι να τις βλέπετε αυτές τις προβολές, αφού τα περισσότερα από αυτά τα film σπάνια βγαίνουν στις αίθουσες και στα videoclubs. Για τους πιο σκληρούς, την Τρίτη 25/9 στις 22:45 στον Απόλλωνα θα προβληθεί το «Get Thrashed: The Story Of Thrash Metal«. Όσοι πιστοί…

Θα ήθελα επίσης να συμβουλεύσω αυτά τα τυπάκια που γράφουν στις Athens Voice/Lifo και παρουσιάζουν εκπομπές στο MTV MAD TV, να είναι λιγάκι πιο προσγειωμένα. Αυτό το ύφος του «κόκκινου χαλιού» που έχουν με εκνευρίζει αφάνταστα. Επίσης με εκνευρίζει και η pustronica (credits στο crackhitler.com) αισθητική τους, αλλά δε θα ανοίξω θέμα και με αυτό. Χαλαρά παιδιά γιατί τις ίδιες μαλακίες γράφετε κάθε εβδομάδα σε κάτι free press που οι καλύτερές τους στήλες είναι τα ζώδια. Σεμνά και ταπεινά!

Κατά τ’ άλλα. Διάβαζα στο Κ της Καθημερινής σήμερα μια έρευνα της VPRC σχετικά με το ποδήλατο στην Ελλάδα. Τα περισσότερα από αυτά που προκύπτουν είναι γνωστά. Η μηδαμινή υποδομή και υποστήριξη, το γεγονός πως δεν μπορώ να βάλω το ποδήλατό μου στο μετρό και η ολοκληρωτική έλλειψη σεβασμού στο μέσο από αυτοκίνητα/μηχανές στο δρόμο. Αυτά τα βιώνω και τα γνωρίζω. Ελπίζω κάποια στιγμή (σύντομα δλδ.) να αλλάξουν. Αυτό που έχω να παρατηρήσω εγώ ως ποδηλάτης είναι το εξής: Πολλές φορές κάνοντας ποδήλατο νιώθω τα βλέμματα των περαστικών απάνω μου με ένα τέτοιο τρόπο σα να σκέφτονται «που πάει ολόκληρος μαντράχαλος με το ποδήλατο». Προκύπτει και από την έρευνα πως πολλοί θεωρούν το ποδήλατο παιδικό παιχνίδι και όχι μέσο μετακίνησης. Κατά συνέπεια λοιπόν, θεωρούν όσους ενήλικες κάνουν ποδήλατο εκκεντρικούς, κουλτουριάρηδες (με την κακή έννοια), ασόβαρους και άλλα τέτοια χαζά. Για άλλη μια φορά διαπιστώνουμε λοιπόν τι είναι αυτό που φταίει για τα περισσότερα στραβά σε αυτό τον τόπο: η ΓΑΜΗΜΕΝΗ νοοτροπία.

Παράδειγμα. Εχθές, ημέρα μετακίνησης χωρίς ΙΧ, στήθηκα στη στάση λεωφορείου για να πάω στο μετρό στο Αιγάλεω. Να εξηγήσω πως το ποδήλατο δεν το κλειδώνω στους σταθμούς γιατί κλέβουνε. Μέχρι να αποφασίσω να πάρω ένα φθηνό από το supermarket θα συνεχίσω να κάνω το ίδιο. Στο θέμα μας. Επειδή όμως οι υπάλληλοι της ΕΘΕΛ μάλλον έπαιζαν τάβλι και λεωφορείο δεν ερχόταν και κινδύνευα να στήσω δύο αξιαγάπητες blogger (1,2) πήρα ταξί. Το ταξί λοιπόν έπρεπε να περάσει από ένα σημείο του κεντρικού δρόμου στο Χαϊδάρι, που είναι μαζεμένες 5-6 ταβέρνες. Ο κόσμος λοιπόν εκείνη την ώρα πήγαινε να φάει. Ωραία. Όσοι είχαν πάει νωρίς είχαν παρκάρει κανονικά (;!) πάνω στα πεζοδρόμια. Όσοι είχαν αργήσει, σταμάταγαν επί τόπου έξω από το μαγαζί και κοίταζαν που θα χώσουν τα αυτοκίνητα. Δεν πήγαιναν στα γύρω στενά, αν δεν εξαντλούσαν την πιθανότητα να παρκάρουν έξω από το μαγαζί. Θαρρώ δε πως κάποιοι από αυτούς αν γινόταν θα πάρκαραν και δίπλα από το τραπέζι τους, μέσα στο μαγαζί! Δεν περιγράφω άλλο…

Κλείνοντας, σας ενημερώνω πως αυτό το post ξεκίνησε να γράφεται νωρίς το μεσημέρι και τελείωσε στις 12 παρά το βράδυ. Μεσολάβησαν ένα διπλό espresso machiatto, ένα cheeseburger «New York»,μία ανάληψη μετρητών,μια βόλτα στην έκθεση βιβλίου, η αγορά του βιβλίου «Η βλακεία ως παράγων του ανθρώπινου βίου», ένα Cardhu με πάγο στο Gallery, ένα χαμόγελο πρίν το σταθμό (μήπως έπρεπε να σταματήσω;), ένα βλέμμα μετά (το οποίο δεν είδα αλλά έμαθα) και μια βόλτα για να πάρουμε το λεωφορείο για το σπίτι. Απλά οι υπάλληλοι της ΕΘΕΛ πάλι παίζαν τάβλι, οπότε ήρθαμε με ταξί. God bless…

Advertisements

6 Σχόλια

Σχολιάστε
  1. Flareman / Σεπτ. 23 2007 11:30 μμ

    Να βοηθήσω, αν ξέρω και μπορώ – ευχαρίστως:)

    Ρώτα τον Πάρι πώς θα με βάλεις στο MSN να τα πούμε αναλυτικά (εναλλακτικά στο mail μου), τι δε σου δούλεψε, πού σου κολλάει το ME κλπ… πραγματικά αξίζει ως πρόγραμμα, αμαρτία να μη σου δουλέψει.

  2. papo / Σεπτ. 24 2007 12:04 πμ
  3. John Tsevdos / Σεπτ. 24 2007 8:29 πμ

    Άλλη μια πολύ καλή ταινία με μουσικό θέμα είναι και το Control, η ιστορία των Joy Division, στο οποίο δυστυχώς δεν κατάφερα να βρω εισιτήρια στις νύχτες πρεμιέρας (γαμώτο). Τέλος πάντων, θα το δούμε μαζί με όλους του κοινούς θνητούς (και βλαμμένα στο Village) τέλος Οκτωβρίου…

  4. unclejack / Σεπτ. 24 2007 8:56 πμ

    τι ο Strammer ζει?
    σε ζηλεύω γιατί εδώ πάνω δε θα προβάλει κανείς την ταινία.

    \m/

  5. michelle / Σεπτ. 25 2007 7:56 πμ

    Το control είναι sold out περίπου 2 βδομάδες τώρα και εμείς τυχερές είμασταν που βρήκαμε εισητήρια…δεν είναι για village πάντως , θα σου πρότεινα να το δεις σε dvd ή σε κάποιο grindhouse cinema (έτσι δεν λέγονται?)με την ησυχία σου γιατί στοιχηματίζω ότι η πλειοψηφία των «κοινών θνητών ή βλαμμένων» όπως τους αποκαλείς φίλε μου δεν θα έχει ιδέα τι πάει να δει και αυτό είναι το εκνευριστικό όταν θα σηκώνονται να φεύγουν από την αίθουσα επειδή είχανε οπτασίες ότι θα παρακολουθήσουν αστυνομική περιπέτεια 🙂
    Η ταινία πάντως «Joe Strummer: The future is unwritten» είναι απλά καταιγιστική. Ο ίδιος ο Strummer δυστυχώς δεν ζει πια, μας άφησε το 2002.
    Κώστα δεν θέλω να σου φάω τη δουλειά…ελπίζω το φαν κλαμπ σου να μην ενοχληθεί πολύ που απαντάω εγώ… αλλά καταλαβαίνεις πλήττω εδώ στη δουλειά πρωί πρωί…
    καλημέρα 😉

  6. dilated / Σεπτ. 25 2007 10:27 πμ

    Όχι παιδί μου κάνε δουλειά σου…

    Για να μη νιώθεις άσχημα σε ορίζω υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του blog μου!

    Έτσι για να υπάρχει θεσμικό πλαίσιο 😛

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: