Skip to content
Μαρτίου 16, 2007 / dilated

Δε ξέρω πως συμβαίνει

Δεν ξέρω πώς συμβαίνει,
μια σταγονίτσα της να με ξεπλένει,
να παρασέρνει μακριά
τόση βρωμιά.

Δεν ξέρω πώς συμβαίνει,
ν’ ακούω τόσα πολλά όταν σωπαίνει,
να νοιώθω τόση απλοχωριά
σε μια αγκαλιά.

Δεν ξέρω πώς συμβαίνει,
μια σπίθα τόση δα να με ζεσταίνει,
να ζω μια ολόκληρη ζωή
κάθε στιγμή.

Advertisements

6 Σχόλια

Σχολιάστε
  1. papo / Μαρ. 16 2007 8:31 πμ

    τραγικό σύνελθε!

  2. papo / Μαρ. 16 2007 9:54 πμ

    Μια ματιααα σου μόνο φτάάάάάάάάνει αεροπλάνο να με κάνει
    ένα σου φιλί στο στόμα..λιώμα να με κάνει λιώμα!

  3. dilated / Μαρ. 16 2007 11:45 πμ

    Ωραία…τώρα λείπει ο Toolman να κάνετε πάλι το γνωστό ντουέτο 😛

  4. papo / Μαρ. 16 2007 1:02 μμ

    ναι ναι που ειναι το άτομο…

    Βας βας βαςςςςς.. ο Παρασκευααας βας βας

    (ειναι το νέο απο την Αννίτα αυτό)

  5. toolman / Μαρ. 17 2007 12:31 μμ

    μαύρη μαύρη, μαύρη μου έχεις κάνει τη ζωή! ε μουα ζετέμ ε μον αμούρ και του ζου λα μεμ!
    i am back! 😛

  6. papo / Μαρ. 17 2007 4:23 μμ

    τοολman ένας άνθρωπος με καλλιτεχνικές ανησυχίες πάντα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: