Skip to content
Ιουνίου 28, 2006 / dilated

Summertime

Η χειρότερη εβδομάδα κάθε μήνα είναι αυτή που δουλεύω πρωί. Μιλάμε για πραγματική αρρώστια. Ξύπνημα στις 06:30. Μα και στις 20:00 το απόγευμα να πέσω για ύπνο, στις 06:30 δε θα ξυπνήσω. Δεν είναι φυσιολογικό, δεν είναι ανθρώπινο. Ξυπνάω λοιπόν με 4 (άντε 5 στην καλύτερη) ώρες ύπνου. Ούτε πρωινό, ούτε τίποτα. Ντύσιμο, laptop, iPod, γυαλιά ηλίου και πάω για να πάρω το (κλιματιζόμενο ευτυχώς) λεωφορείο. 803 Δάσος Χαϊδαρίου-Πειραιάς.

Περιμένω στη στάση σήμερα με σχετική ζέστη (οκ πρωί είναι ακόμα) και έχω βάλει shuffle songs στο iPod. Ξάφνου λοιπόν ξεκινάει «Long December» από Counting Crows. Δεν μπορώ να μη γελάσω ακούγοντας «…the smell of hospitals in winter…» την στιγμή που ετοιμάζομαι να αντιμετωπίσω άλλη μία 38άρα. Βέβαια δε γελάω καθόλου όταν η συνέχεια πάει κάπως έτσι «… I guess the winter makes you laugh a little slower, makes you talk a little lower about the things you could not show her…», γιατί αυτό με κάνει να σκεφτώ άλλα πράγματα και όχι το πόσο άκυρο είναι να ακούς ένα χειμωνιάτικο τραγούδι το κατακαλόκαιρο. Πάνω στην ώρα όμως ήρθε το λεωφορείο, ευτυχώς. Εισιτήριο στο χέρι και τσουπ…οι χαρές του κλιματισμού!

Το πρωί στο λεωφορείο βλέπεις πάνω κάτω τα ίδια άτομα, στις ίδιες θέσεις. Έχεις την αίσθηση λοιπόν με τον καιρό πως τους γνωρίζεις, παρόλο που δεν έχετε μιλήσει ποτέ. Πάντως κάθε φορά που είμαι στο λεωφορείο σκέφτομαι τα ίδια πράγματα. Τι να σκέφτεται ο άλλος είναι το ένα. Το δεύτερο είναι για πόσα πράγματα που βλέπω μέσα από το λεώφορείο θα μπορούσα να γράψω στο blog. Για πολλά, αλλά ποτέ δε γράφω για τίποτα (εκτός από σήμερα). Σκέφτομαι βέβαια πως έχει και 2 μέρες κενό από το mundial και τι θα κάνουμε τώρα χωρίς την δόση μας; Αλλά οκ, μάλλον πρέπει να βγω και για κανένα ποτό, αφού από τις 9 Ιουνίου δεν έχω πάει πουθενά. Βάζω μια jazz/swing συλλογή και συνεχίζω να σκέφτομαι. Την Κυριακή παντρεύεται μια πρώτη ξαδέρφη μου. Να ζήσουν τα παιδιά, αλλά εγώ τι φταίω να τρέχω μέσα στη ζέστη στις εκκλησίες για να δω την επίδειξη του καθενός; Γιατί έτσι έχουν καταντήσει οι γάμοι. Ο καθένας κάνει την δική του μικρή επίδειξη και σχολιάζει αυτές των υπολοίπων. Bollocks που λέει και κάποιος. Για να μη μιλήσω για το απόλυτα μαλακισμένο έθιμο του «κρεβατιού». Ήμαρτον ρε πούστη μου, σιγά μη βγάλετε και το σεντόνι αιματοβαμένο μετά την πρώτη νύχτα. Πάλι καλά που τότε έχει τους δύο πρώτους προημιτελικούς του mundial και ούτε θα πάω, ούτε θα το σκέφτομαι.

Με αυτά και με αυτά φτάνω λιμάνι. Σχετική ησυχία. Βέβαια τα πλοία σε προκαλούν αντί να περάσεις απέναντι για τον ηλεκτρικό να μπεις μέσα σε ένα από αυτά και όπου σε βγάλει. Η άδεια πλησιάζει όμως, οπότε κάνω υπομονή. Ηλεκτρικός λοιπόν, το πιο βρώμικο, ιδρωμένο, σιχαμένο place to be. Φρίκη. Το μόνο καλό είναι πως που και που βλέπεις ωραίες γυναίκες. Πάλι καλά που πάω μόνο μέχρι το Φάληρο. Δυσάρεστο μέρος. Δεν ξέρω. Καραισκάκη, ΣΕΦ, βρωμάει Ολυμπιακός. Τέσπα. Βαθιά ανάσα γιατί σε λίγο θα βγω στο δρόμο που έχει πάντα ήλιο. Παλιά παραλία,απέναντι από το σταθμό, περιμένω το 040 (Πειραιάς-Σύνταγμα) να με πάει στο τελείωμα της Θησέως στην Καλλιθέα, που είναι το γραφείο. Σκιά πουθενά. Να περιμένω ή να πάρω ταξί 2,50€; Να περιμένω λίγο. Nina Simone «It Had To Be You» στα αυτιά μου και οι πρώτες σταγόνες ιδρώτα στο μέτωπο κάνουν ξεκάθαρο το αίτημά τους. Πάρε ταξί. Ώπα κάτσε λεωφορείο…μπά αυτό πάει Βούλα. Ταξί λοιπόν. Κάνω πιο εκεί για να μην είμαι στη στάση και περιμένω. Την ίδια στιγμή ο Θεός μου θυμίζει την ύπαρξή του. Πανέμορφη ύπαρξη με πλούσιο μπούστο και βαθύ ντεκολτέ τρέχει προς τα εμένα (ναι οκ…προς τη στάση πίσω μου τρέχει) για να προλάβει το Πειραιάς-Βούλα. Το θέαμα του πλούσιου μπούστου σε συνδυασμό με το βαθύ ντεκολτέ και το τρεξιματάκι μπορείτε να το φανταστείτε νομίζω. Awesome!

Ταξί! Θησέως; Ωραία. Πω πω μεγάλε το είδες το γκομενάκι? Το είδα. Τι μουνάρα ε; Όχι ρε μεγάλε, όχι. Μη μου το χαλάς. Δεν μπορώ τον χαρακτηρισμό αυτό όταν μιλάμε για κάποια σαν και αυτή. Η κοπέλα ήταν άγγελος και ναι ήταν και μουνάρα, αλλά δεν είναι χαρακτηρισμός αυτός όχι. Αυτά σκεφτόμουν γιατί στο άκουσμα της λέξης το μόνο που έκανα ήταν να γελάσω αμήχανα. Ζέστη έ, συνεχίζει ο τάριφ. Ναι ρε μαλάκα, ζέστη, βάλε το A/C τι το έχεις το ρημάδι; Εννοείται πως (ξανά) αυτό ήταν μια σκέψη αλλά επιτρέψτε μου στα σταθώ στο θέμα A/C και ταξί. 38 βαθμοί κελσίου ναούμ και ο τάριφ με το σούπερ καινούριο Τουότα του δεν ανοίγει τον κλιματισμό. Κάθεται και βράζει. Αλλά…ζέστη ε; Σαν να σου λέει είμαι μαλάκας αδερφέ. Και μαλάκας και τσιφούτης λέω εγώ, αφού μάλλον για να μη κάψεις πετρέλαιο δεν το ανάβεις. Φτάσαμε. Στο φανάρι με αφήνετε. 2,50 μου λέει. Πάρε 5,50 του λέω και δώκε μου 3 (ευρώ). Σωραίοςςςς μου λέει. Yeah whatever…

Σε 1′ είμαι έξω από το κτίριο της εταιρίας. Σταματάω τον Louis Armstrong που τραγουδάει La Vie En Rose και μπαίνω. Υποδοχή. Καλημέρα Εύη. Αγγελική με λένε. Το ίδιο μου κάνει σκέφτομαι, σόρρυ λέω, πρωί ακόμα (κλισέ). Υπογράφω το βιβλίο εισόδου (μα τι μαλακία και αυτή) και πάω για το ασανσέρ. Πρώτος όροφος. Τέρμα αριστερά. Κάθομαι στο γραφείο. Για να δούμε τι έχουμε; Emails, το ένα χώσιμο μετά το άλλο. SQL, ISA, Mail Server, κυκλώματα SS7…τον πούλο! Δεν έχω όρεξη. Πάω να κάνω κανένα post και βλέπουμε…

υ.γ. Summertime and the living’s easy… (και καλά)

Advertisements

9 Σχόλια

Σχολιάστε
  1. papo / Ιον. 28 2006 9:56 πμ

    Ωραίο post ρε φίλε..

  2. isobel / Ιον. 28 2006 10:53 πμ

    νομίζω πως η περίπτωση σου είναι παθολογική κάπως (το σύνδρομο του upload: ό,τι μα ό,τι μου συμβαίνει κ όποια σκέψη περνά από το κεφάλι μου καταγράφεται στο blog) ενώ για εμάς τους αναγνώστες του σύνδρομο του download.

    Ευτυχώς που δε σου ρθε να…χέσεις!!! ;-D

  3. Dimitris / Ιον. 28 2006 11:46 πμ

    Καλημέρα!

    Είσαι με την Αγγλία, δεν είσαι και ολυμπιακός! Όλα τα λάθη μαζεμένα τα έκανες; 😛

    Ωραίο ποστ!

  4. Νικόλας / Ιον. 28 2006 1:26 μμ

    Αφού έχεις και μέρες που ΔΕΝ δουλεύεις πρωί, θα πρέπει να είσαι ευτυχισμένος. Τί να πούμε και εμείς που δουλεύουμε συνεχώς το πρωί… Δεν μπορώ να το καταλάβω, πρέπει να είμαι ο μοναδικός που αποδίδω καλύτερα μετά τις 5 (το απόγευμα!) 🙂

  5. toolman / Ιον. 28 2006 1:52 μμ

    gia na sas th spaso ligo ti na poume kai meis pou de doulevoume katholou??? xaxaxa! llliosimoooo!!

  6. dilated / Ιον. 28 2006 2:29 μμ

    Ναι πάλι καλά που πρωί πρωί δουλεύω μόνο μια εβδομάδα το μήνα. Τις υπόλοιπες μετά τις 10

  7. GoldieC / Ιον. 29 2006 4:23 μμ

    Δεν μου λες… Γιατί τραβάς τόσο μεγάλη ταλαιπωρία και δεν παίρνεις κανα αμάξι-μηχανή να βρεις την υγειά σου;; Εκεί που θες να πας αντι να κάνεις 1,5-2 ώρες θα έκανες 45 λεπτά!!!

  8. papo / Ιον. 30 2006 10:39 πμ

    το αμάξι δεν ειναι πανάκεια eventually ειδικα για εμας του κατοιχους Δυτικης αττικης που πρεπει συνηθως να περασουμε απο το κέντρο για να πάμε στην άλλη οχθη η να χρησιμοποιησουμε την άψογη μεν Αττικη ΟΔΟ αλλα και 5 euro καθε μέρα ΕΙΝΑΙ too much! Συγκεκριμένα (δεν ξερω για την διαδρομη του κώστα) εγω για να πάω απο το Χαιδαρι στο Μαρούσι κάνω λιγοτερη ή ιδια ωρα και φτηνότερα απο το να πάρω το αμάξι, να προσπαθω να παρκάρω στο πουθενα 1 ωρα..να πληρωνω Αττικη Οδο κτλ κτλ! Η λυση ειναι ΜΙΑ..για την ΑΘΗΝΑ καλυτερα Μέσα Μαζικης Μεταφοράς!

    Η ελέυση του Μετρο στο Αιγάλεω και σε λιγα χρονια και πιο πάνω , Χαιδαρι κτλκ τλ θα λειτουργήσει ευεργετηκα για ολους μας!

  9. averel / Ιον. 30 2006 2:57 μμ

    Ωραιο ποστ.

    Λοιπον συμφωνω με τους γαμους. ΟΚ πηγαινω, αλλα το κρεβατι ειναι too much γυφτια. Εχω προφασιστει τις χειροτερες (και αρα πιο πιστευτες δικαιολογιες) για να μην παω.
    Συμφωνω με τους ταριφες, με την ζεστη και την δουλεια. Και με το μουναρα. Τεσπα, ωραιο ποστ man. Κουραγιο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: