Skip to content
Δεκέμβριος 30, 2005 / dilated

Δέκα και…

Εσύ θα φεύγεις πάντοτε νωρίς
χωρίς να ξέρεις πως εγώ θα ξημερώνω
τις ώρες που ‘ρθες να με βρεις, σαν αποστάγματα ζωής
θα τις μετρώ και θα ζητώ τον δολοφόνο

Μα έτσι κι αλλιώς θα φύγεις δέκα και
θα είσαι απλή συμμετοχή στα όνειρά μου
θα φύγεις δέκα και
χωρίς ποτέ να λογαριάσεις το μετά μου

Εσύ θα φεύγεις πάντα βιαστικά
μα θα ξανάρχεσαι κι αυτό έχει σημασία
μέσα στις παύσεις τελικά, θα σου μιλάω μυστικά
και μόνο αυτό που δεν θα πω θα έχει αξία

Advertisements

3 Σχόλια

Σχολιάστε
  1. Paris Apostolopoulos / Δεκ. 31 2005 7:11 πμ

    απο που ειναι αυτό;

  2. CD / Ιαν. 1 2006 11:15 πμ
  3. Master Li Mu Bai / Ιαν. 2 2006 2:29 πμ

    Το τραγούδι είναι του Σταμάτη Κραουνάκη. Το έλεγε η Βίκυ Μοσχολιού. Το έχω ακούσει ξεκάρφωτα, δεν ξέρω σε ποιο δίσκο είναι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: