Skip to content
Σεπτεμβρίου 23, 2005 / dilated

Ο Δράκος του Βελιγραδίου

Είπα εχθές ότι δεν φοβάμαι την άμυνα μας. Αυτή μας κράτησε «ζωντανούς» (με εξαίρεση το πρώτο δεκάλεπτο) και εχθές μέχρι να βρούμε τις λύσεις.

Είπα επίσης ότι κάποιοι χρωστάνε ένα μεγάλο ματς. Παπαλουκάς και Ντικούδης το πήραν απόφαση και ουσιαστικά οι δυο τους καθάρισαν το παιχνίδι.

Οι δυο τους;Μήπως ξεχνάω κάτι;

Α ναι…!

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ κυρίες και κύριοι. Όσοι κατέχουν το άθλημα δεν μπορούν παρά να συμφωνήσουν. Το χθεσινό κοουτσάρισμα ήταν μεγαλειώδες! Και εξηγώ:

Οι Ρώσοι είχαν διαβάσει το παιχνίδι της Ελλάδας άψογα. Είχαν πάρει γραμμή ότι το επιθετικό παιχνίδι της εθνικής «πατάει» πάνω στον Λάζο. Ντου λοιπόν με δύο και τρείς Ρώσους να πέφτουν πάνω του όποτε έπαιρνε την μπάλα με αποτέλεσμα να μη μπορεί ούτε να σκοράρει αλλά ούτε να πασάρει στον/στους ελεύθερους. Μέχρι την στιγμή που ο Γιαννάκης αποφασίζει να τον αφήσει έξω. Και ως εκ θαύματος οι Ρώσοι παθαίνουν μπλακ-άουτ. Δεν ξέρανε πια πως να μαρκάρουν. Αποτέλεσμα…σταδιακή μείωση της διαφοράς, προβάδισμα, αλλαγή ψυχολογίας και άντε γεια!

Ραντεβού αύριο λοιπόν, ξανά με τους Γάλλους και φόντο τον τελικό.

Ευλόγησον!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: